Öfke toplumsal barış için büyük bir tehlikelidir

Duygularımızdan birisi olan öfke (hiddet), genelde istenmeyen ve problemlere sebep olan bir duygumuz gibi görünür. Ancak gerçek öyle midir? Hayır; öfke de tıpkı sevinç, heyecan veya korku gibi her insana doğuştan verilmiş olan vazgeçilmez bir duygumuzdur.Önemli olan öfkenin dışarıya nasıl yansıtıldığıdır. Öfkenin sağlıklı ve işe yarar olabilmesi için kabul edilmesi, tanınması ve kontrollü bir biçimde ifade edilebilmesi gerekir.Ve ciddi anlamda toplumda artan bir öfkelilik hali gözlenmektedir.Her gün haberlerde, sosyal medyada ve çevremizde bizleri şaşırtacak o kadar çok fazla olaya tanık oluyoruz ki. Her sabah gazetelerin manşetlerinde; ‘eşine öfkelenen adam eşini pompalı tüfekle öldürdü ! ,
Annesine sözlü tacizde bulunduğu iddia edilen yaşlı adamı sokak ortasında döverek öldürdü, konuşmak için çağırdığı eski eşini çocuğunun gözü önünde bıçaklayarak öldürdü! , yol verme kavgasında 3 yaralı,1 ölü! ‘’ şeklinde hatta çok daha fazla ürkütücü haberlerle uyanıyoruz güne. Bu durum nasıl açıklanır bilinmez ama
eskiden de böyle miydi? Sorusu geliyor akıllara. Ne oldu da bu kadar öfkeli, sinirli , asabi, sabırsız bir toplum haline geldik. Yaşadığımız şu coğrafyada bir kaç saniye beklemeye, birbirimizi dinlemeye ve dolayısıyla anlamaya tahammülümüz hiç mikalmamış. Çocukken içimizdeki masum insanı büyüdükçe yok ettik.İnsanlara, hayvanlara, doğaya zarar verir olduk.Umursamayan bir toplum olduk.
Her şey gülümsemekle başlar, gülümseyişle bin kalbe dokunur insan ve inanın bulaşıcıdır gülümsemek. Sabırlı, güler yüzlü ve saygılı bir toplum olmak için her bireyin kendini denetlemesi gerekiyor. Ve önce kendimizi sonra çevremizi pozitif yönde düzenlemeliyiz çünkü öfke kimseye yarar getirmemiştir.
 
 
Saygılarımla,
Elif Satı KALAYCIOĞLU