SOKAKLAR ÇOCUK DOĞURMAZ

Ailenin varlığı insanlığın tarihi kadar eski olmakla beraber aile; yapısı, görev ve sorumlulukları itibariyle toplumdan topluma ve hatta aynı toplum içinde farklılıklar gösterebilen bir sosyal kurumdur. Modern toplumların ideal tipi olan çekirdek aile ise anne, baba ve evlenmemiş küçük çocuklardan oluşurken sanırım dünyadaki en zor iş anne ve babalık olsa gerek. Öyle ya diğer işleri yaparken değiştirme, vazgeçme, emekli olma gibi haklarımız vardır. Oysa anne babalıktan vazgeçemeyiz. Beğenmediğimiz çocuğu değiştiremeyiz emekli olamayız. En önemlisi emek verdiğimiz iş bir insan ve yanlışlarımızın sonuçlarını bizden çok yetiştirdiğimiz çocuk ve yaşadığı toplum çekecektir…
Örneğin çocuklarını dinleyerek birlikte hareket eden aileler başarıyı beraber yaşıyorken diğer pencereden bakan aileler çocuklarını sokaktaki her türlü tehlikeye karşı teslim ediyorlar.
Aile içinde kopukluk iletişimsizlik aile büyüklerinden kaçışlar ardı arkası kesilmeyen önce masum gibi sonra ciddi zarar verici yalan konuşma alışkanlığı başlıyor…
Artık çocuk gerçeklerden uzaklaşmaya başladığı için doğru yerine ailesinin duymak istediklerini söylüyor. Bu kısma kadar zararsız gibi görülüp algılanan her davranış ve olayın esas can alıcı noktası şimdi başlıyor. Tüm dünyada ve ülkemizde olduğu gibi sayısız ailelerin kendi içlerinde belirledikleri kurban ya da, kurbanları vardır. Aile kendi içinde üstlenmesi gereken bir çok sorumluluğu kurban olarak seçtiği çocuğa yükler ve sen güçlüsün diyerek onu her konuda yapılacak işler için zorunlu hale getirirler. Sonra kurban seçilen çocuklar zaman içinde zorbaya dönüşüyorlar. Kendi çocukluğunu yaşayamamışken birden yetişkin ruhla büyütülen çocuk yorgunluk, bıkkınlık ve travmaların şiddeti karşısında maruz kaldığı, mizaç ve sahip ilişkilerin niteliğine göre de, farklılık göstererek maalesef ki, öfke patlamaları beraberinde  zorbalaşarak birer şiddet makinası haline getirilmiş oluyorlar.
Lütfen değerli aileler, çocukların eleştirilerden çok olumlu örneklere ihtiyacı var ve sokaklar çocuk doğurmuyor ama sokaklar sokak çocuğu doluyor…
 
Saygılarımla,
Elif KALAYCIOĞLU