LOZAN BİR ZAFER DEĞİL BİR HEZİMETTİR DİYENLERE CEVAP OLSUN

BİLELİM 
Milliyetçilik kuru gürültüyle olmaz!
Milliyetçiliğin temeli sevgi, fiiliyatı bilgidir. 
Sadece sevgi ile milliyetçilik davası, mermisiz tüfek gibidir. 
Tüm milliyetçiler kapasiteleri ölçüsünde bilgilenmeye ve bildiklerini bildirmeye mecburdur!
Şimdi günün önemine binaen şunu hatırlatmak istiyorum:
Lozan görüşmelerinde ABD sadece gözlemci olmasına rağmen, Antlaşmadan en fazla rahatsızlık duyan ülkelerden biri olmuştur.
1926 yılında ABD Lozan Antlaşması'nı meclislerinde görüşmeye açmıştır. 
ABD, Lozan Antlaşmasından ve Atatürk’ten rahatsızlığını Senatör Upshow’un 1927 yılında Temsilciler Meclisi’nde yaptığı konuşma ile kayıtlara geçirmiştir. ABD'nin Türklere ve Atatürk'e olan düşmanlığının belgesi olan konuşma: 
“Lozan Antlaşması, Timurlenk kadar hunhar, müthiş İvan kadar sefil ve kafatasları piramidi üzerine oturan Cengiz Han kadar kepaze bir diktatörün, zekice yürüttüğü politikasının bir toplamıdır. Bu canavar, savaştan bıkmış bir dünyaya, bütün uygar uluslara onursuzluk getiren bir diplomatik anlaşmayı kabul ettirmiştir. Buna her yerde Türk zaferi dediler”.
18 Ocak 1927’de Amerikan Senatosu Lozan İkili Ticari ve Dostluk Antlaşması’nı reddetmiştir. Kabul edilemez olarak görmüştür. 
ABD’nin ret gerekçesi ret kararından daha önemlidir. Bu gerekçe antlaşmanın kapitülasyonları kabul etmemesi ve asılsız Ermeni iddialarını tanımamasıdır. 
Yani; kapitülasyonlar ile ekonomik sömürünün devam etmesini ve ABD Başkanı Wilson'un önerdiği Ermeni Devletinin Doğu Anadolu'da kurulmasını istemiştir.
Lozan'da kapitülasyonların kaldırılması ve Ermenilere taviz verilmemesi ABD'yi kızdırmıştır. 
Bununla birlikte 20 Temmuz 1936 tarihinde imzalanan Montrö Antlaşması ile Boğazların denetimi ve kontrolü tamamiyle Türkiye'nindir. Türkiye'den izin almadan hiçbir savaş gemisi Karadeniz'e geçemez. ABD'nin bu Antlaşmada imzası yoktur. Dünya'da ABD'nin savaş gemisi bulunduramadığı tek deniz Karadeniz'dir. 
Diyoruz ki; 
"Varlığımız, Türk Varlığına Armağan Olsun"